تبليغاتX
« صعب روزی، بوالعجب کاری،پریشان عالمی»
۱. دوست داشتم به پاسداشت رضا سید حسینی چیزی بنویسم. مترجمی که قسمتی از دانسته های تاثیر گذار زندگی من، از ترجمه های اوست.

۲. انتظار  دوست داشتنی است

وقتی اندازه می گیرد

                 اما

                    انتقام  ...

 

 

+ نوشته شده در Tue 5 May 2009ساعت توسط سمیه سرورزاده |


هستی ام را به سیب کوچکی باختم!

+ نوشته شده در Mon 27 Apr 2009ساعت توسط سمیه سرورزاده |

1. قرار شد تا یکشنبه به هم وقت بدیم، فکر کنیم و به نتیجه برسیم. قرار شد خیلی چیزا تو تصمیممون نقشی نداشته باشه. قرار شد از تصمیم همدیگه ناراحت نشیم. قرار شد با دوستامون، خانواده هامون و خدامون مشورت کنیم. قرار شد صادق باشیم، منطقی باشیم. قرار شد عصبی نشیم ، بچه نشیم. قرار شد...

 

 2. این روزا دلم می خواد بچه باشم، برگردم به عقبا، به وقتی که بقیه بهت کمک می کردن تا تصمیم بگیری – گرچه همیشه کله شق تر از اون بودم که اجازه بدم کسی برام تصمیم بگیره - اما این روزا دلم می خواد اینقدر نگن تو خودت بزرگ شدی و می فهمی. باید خودت تصمیم بگیری. اینقدر نگن خوب؟ چی شد؟ و اینقدر نگم نمی دونم.

 

3. این روزا بدجوری دلم دوستامو می خواد...
+ نوشته شده در Thu 16 Apr 2009ساعت توسط سمیه سرورزاده |


دلم بسیار گرفته است

    نه زدلتنگی یار  

      نه زدوری دیار

              نه ز تاریکی شب های دراز

              نه ز بختی که ندارد سر ساز

تو خودت می دانی

         دل من

زین همه لبخند که بر لب جاریست و به دل راه ندارد

                                   خسته است

+ نوشته شده در Sun 5 Apr 2009ساعت توسط سمیه سرورزاده |

جدایی 1

 

گرد نگرفته اند، که خانه تکانی کنم

                                               

                                    خاطره ها

سبزند، سرود خوان  بهارند

 

            و تنها دلگیریشان

 

                        دوری است

 

             بی تاب دیدارند،

                        

                           خاطره ها!

جدایی 2

 

دیدی فاصله ها درد ما نبود

همسایه بودن هم دوای درد

یک دیوار کوتاه

یک در چوبی

تو را همسایۀ تنهایی کرد

و مرا هم

 

اراده کن

که فاصله کوچک است،  خواستن را

بیا

خالی از غرور

که فاصله کوچک است،

خواستن را
+ نوشته شده در Tue 31 Mar 2009ساعت توسط سمیه سرورزاده |

خيره مي شوم دوباره تا كه باز

آن نسيم دلنواز

زورق شكسته مرا

بُگذرانَد از آسمان و ابرهاش

بگذراند از دو چشم دلفريب و موج هاش

اين همه گذر به خنده اي

                    زا سمان و موجهاش

                    زان كمان و تيرهاش

                   

                    زنده مانم اي خدا بعد از اين سفر اگر

                    كاش آن نسيم دلنواز

 

بگذرد زمن تا ز سر بگيرم اين سفر

تا مگر به عاقبت رسد عمر من

در ميان

 موجهاش،

در ميان تيرهاش

+ نوشته شده در Thu 26 Mar 2009ساعت توسط سمیه سرورزاده |

- هرگز حدیث حاضر غایب شنیده ای؟



+ نوشته شده در Thu 26 Mar 2009ساعت توسط سمیه سرورزاده |