اگه گذرنامه مشکل پیدا نمی کرد، چهارشنبه مشهد بودم. اما قسمت نبود. این اولین بار بود که معنای مرز، با تمام جزئیات ظاهر شد. احساس بیگانگی، گنگی کلمات، جدایی. مرز بود و من پشت مرز ماندم. و خیلی چیزهای دیگر منتظر من نماندند و رفتند، از من جدا شدند. حس جدیدی تجربه شد که فکر نمی کردم اینقدر آزارم بدهد و حالا چند روز است که مرا درگیر کرده. دفعه قبل که از مشهد آمدم جوری خداحافظی کردم که انگار دوباره خیلی زود همه دور هم جمع می شویم. اما خطا کردم و تدبیر نه این بود.

 

- می آیم

 حرف های زیادی برای گفتن است و خاطره هایی برای تازه کردن

و شاید چیزهایی برای ساختن

و چیزهایی برای وداع

برای فراموش کردن

این بار می آیم

برای ساختن خودم از نو

و آفرینشی نو از خودم 

که مرا به خود مهربان تر کند

برای اعتراف

می آیم

 

 

 

حسی که به مشهد دارم عجیبه. دلتنگم اما از رفتن فراری ام. از گوشه گوشه اش خاطره دارم اما از همه جاش بیزار.

 

وقتی آدم زیاد خوبی نباشی، نمی دونی بعضی از کارای خدا، یعنی که دوست داره یا ...